Στις17 Ιουλίου πανηγυρίζει ο ιερός ναός της αγίας Μαρίνας, προστάτιδας του χωριού και την παραμονή έπειτα από τον ιερό εσπερινό όσοι επιθυμούν μπορούν να απολαύσουν στη πλατεία παραδοσιακά εδέσματα ετοιμασμένα από το μεράκι των μελών του Πολιτιστικού Συλλόγου του Βοριτσίου συνοδευόμενα από παραδοσιακή κρητική μουσική.. Στην εκκλησία της Αγίας Μαρίνας στεγάζεται και ο νεότερος ναός των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου ..

Το μοναστήρι της Κυράς ΕλεούσαςΓύρω από το χωριό βρίσκονται όμορφα παρεκκλήσια, τα οποία αποτελούν πραγματικά στολίδια της περιοχής.. Το μοναστήρι της Κυράς Ελεούσας που βρίσκεται πριν από το χωριό, είναι μετόχι της μονής Αγκαράθου και εκεί πολύ κόσμος αναπαύεται και ηρεμεί ψυχικά...Πρόκειται για ένα ενετικό μοναστήρι με φρουριακή αρχιτεκτονική που λειτουργεί κανονικά από το 2001, από όταν άρχισε να ανακαινίζεται υπό την καθοδήγηση και τον έντονο ζήλο του ιερομονάχου π. Γερασίμου Μαρματάκη, νυν ηγουμένου της μονής Αγκαράθου.. Σε αυτό το γραφικό μέρος αναστηλώθηκαν κελιά, στα οποία μένουν και σήμερα μοναχοί ενώ ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει το έργο αναπαλαίωσης που αποκαλύπτει ένα ελαιοτριβείο και πατητήρι των παλιών χρόνων...

Παράλληλα μετά το χωριό υπάρχουν δύο ακόμα εξωτικά μοναστήρια, αυτά του Αγίου Γεωργίου του Καβού και της Αγίας Κυριακής. Στην ευρύτερη περιοχή πάντως έζησαν ερημίτες κατά τον 19ο ή και τις αρχές του 20ου αιώνα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Γεώργιος Κωνσταντουλάκης που έζησε στο Βορίτσι και κατά τα τέλη του Ι9ου αι. κατέφυγε σε μιαν ερημική περιοχή, ανάμεσα στο χωριό και τον Άγιο Γεώργιο Καβού. Αρχικά διέμενε σ’ ένα μικρό σπήλαιο , το οποίο διαμόρφωσε χτίζοντας φούρνους και βοηθητικούς χώρους. Το 1901 έχτισε, δίπλα στο σπήλαιο, το ναό της Αγίας Κυριακής,με πωρόλιθο που μετέφερε ο ίδιος εκεί για πολλά χρόνια. Στην είσοδο του ναού διαβάζουμε:

ΑΝΗΓΕΡΘΗ Ο ΝΑΟΣ ΟΥΤΟΣ ΕΠΟΝΟΜΑΤΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΔΑΠΑΝΑΙΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΟΥ ΕΚ ΒΟΡΡΟΥ 1901

 

 

 

 

Σε διάφορα άλλα σημεία του ναού υπάρχουν οι χρονολογίες 1900 και 1902. Δίπλα στο σπήλαιο έχτισε ένα μεγάλο κελί στο οποίο και διέμενε μέχρι που το ερημητήριο του άρχισε να γίνεται γνωστό και να συγκεντρώνει προσκυνητές. Ο Γεώργιος, που αναζητούσε τη μοναξιά της ασκητικής ζωής εγκατέλειψε το ερημητήριο που με τόσο κόπο είχε χτίσει και έφυγε στο Άγιο Όρος. Βρήκε εκεί ένα απομακρυσμένο ερημητήριο όπου και έζησε τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του. Το μικρό σπήλαιο του ερημίτη υπάρχει ακόμη, με το φουρνάκι του μέσα στο βράχο και ένα πρωτότυπό τζάκι ..

   

Showcases

Background Image

Header Color

:

Content Color

: